سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

260

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

سؤال پس پدر در يك صورت سهمش زياد و در صورت ديگر نصيبش كمتر است درنتيجه بايد پدر را در رديف بنت يا بنتان قرار داد و بگوئيم وى نيز از كسانى است كه نقص بر او وارد مىشود . جواب اگر چه اينطور است كه پدر در فرضى سهمش زياد و در صورتى نصيبش كمتر است ولى اين معنا نبايد موجب آن بشود كه ويرا در رديف كسانى كه نقص بر آنها وارد مىگردد قرار داد زيرا مسئله داخل شدن نقص همانطورى كه قبلا گفته شد اختصاص به فريضه بر دارد و بديهى است كه پدر در مسئله مورد نظير فريضه بر نيست بلكه با نبودن فرزند براى ميّت ارث پدر از باب قرابت مىباشد ولى در عين حال همين مقدار از زياده و نقيصه در ارث پدر موجب آن شده كه برخى همچون مرحوم مصنف وى را در رديف كسانى كه نقص بر آنها وارد مىشود قرار دهند چنانچه قبلا شرحش گذشت . قوله : فله نصيبه الاعلى : ضمير در [ فله ] و [ نصيبه ] بكلّ واحد من الزّوج و الزّوجة راجع است . قوله : و سدسه معه : ضمير در [ سدسه ] به اصل و در [ معه ] به حاجب بر مىگردد . قوله : و لا يصدق اسم النقص عليه : ضمير در [ عليه ] به الباقى للاب راجع است . قوله : هنا : مشاراليه آن مسئله مورد فرض است .